Mówimy Państwu, gdzie zapisana jest prawda.

AT (Umweltbundesamt), DE (LfU Bayern, HLNUG Hessen, Wasserwirtschaftsverwaltung Rheinland-Pfalz z obszarami ryzyka poza wyznaczonymi terenami zalewowymi, NLWKN Niedersachsen, LfULG Sachsen, Land Schleswig-Holstein z obszarem ryzyka według unijnej dyrektywy powodziowej, na wybrzeżu powierzchnia zalewana przy sztormie raz na 200 lat bez ochrony brzegu, TLUBN Thüringen, LUNG Mecklenburg-Vorpommern, LHW Sachsen-Anhalt, Geoportal Hamburg wraz z Starkregengefahrenkarte i głębokościami wody przy oberwaniu chmury, Umweltatlas Berlin, Landesamt GeoInformation Bremen, Geoportal Saarland, LUBW Baden-Württemberg z obszarem HQ100 i wyznaczoną strefą osobno; to razem 14 z 16 krajów związkowych, a wraz z hałasem w Nordrhein-Westfalen i Brandenburg każdy pojedynczy kraj związkowy ma urzędową warstwę), FR (Géorisques, wylew rzeki i zalanie od morza), NL (Rijkswaterstaat), IT (ISPRA), ES (MITECO SNCZI), BE Flandria (VMM) i Walonia (SPW), PL (Wody Polskie/ISOK), PT (Agência Portuguesa do Ambiente: powierzchnia i głębokość zalania). W Szwajcarii powódź mieści się w strefach zagrożeń naturalnych.

DE (Bundesamt für Kartographie und Geodäsie, Hinweiskarte Starkregengefahren): głębokość zalania przy wyjątkowym oberwaniu chmury (raz na 100 lat, stopniowane regionalnie według DWD-KOSTRA) oraz przy skrajnym oberwaniu chmury (100 mm w ciągu godziny). To ten przypadek, który zalewa piwnicę, bez żadnej rzeki w pobliżu. Służba federalna obejmuje 12 krajów związkowych; Bayern ma własną mapę LfU ze ścieżkami spływu i zagłębieniami terenu, w których woda się zbiera, a Hamburg dodatkowo dokładniejszą mapę miejską z czterema scenariuszami opadu. Dla Baden-Württemberg, Hessen i Saarland mapy nie ma i warstwa świadomie nie jest tam oferowana. CH (BAFU, geo.admin.ch): mapa zagrożenia spływem powierzchniowym dla całego kraju, ten sam temat dla całej Szwajcarii

Austria: przeznaczenie terenu jest sprawą krajów związkowych. Wien (Stadt Wien): przeznaczenie, historyczna strefa ochronna, strefa ochrony klimatu, potencjał słoneczny dachów. Do tego wiążące plany Niederösterreich, Steiermark, Tirol, Salzburg, Kärnten, Vorarlberg i Burgenland (usługi INSPIRE krajów związkowych, wszystkie urzędowe). To razem 8 z 9 krajów związkowych. Brakuje jeszcze tylko Oberösterreich, bo tamtejsza służba krajowa nie dostarcza powierzchni; mapa mówi to otwarcie, zamiast oferować pustą warstwę. Szwajcaria (ARE): ujednolicone strefy budowlane; (BFE): potencjał słoneczny dachów. Holandia (Kadaster): przeznaczenie z planów zagospodarowania. Belgia (SPW): przeznaczenie Walonii (Plan de secteur). Francja (Géoportail de l'Urbanisme): strefy PLU (teren budowlany, przyszły budowlany, rolny, przyrodniczy), które gminy publikują obowiązkowo od 2020 roku; zasięg szeroki, ale nie pełny. Hiszpania (IDEE/SIOSE): faktyczne użytkowanie gruntu, nie przeznaczenie w sensie prawnym. Niemcy, Włochy i Portugalia (CORINE/Copernicus): pokrycie terenu

CH (BAFU): powódź, osuwisko, lawina i obryw skalny z kantonalnych map zagrożeń. FR (Géorisques): ruch podłoża wywołany iłami (grunty kurczliwo-pęczniejące), strefy ryzyka ruchów podłoża (osuwisko, obryw, zapadlisko) oraz strefowanie sejsmiczne. PL (PIG/SOPO): zmapowane obszary osuwiskowe. BE Walonia (SPW): ryzyko obrywu i zapadnięcia. TRZĘSIENIA ZIEMI, i tu liczy się odpowiedź, a nie obraz: strefa sejsmiczna obowiązuje dla całej gminy i nad zdjęciem lotniczym byłaby tylko jednolitą mgiełką bez treści (zmierzone: 100 procent powierzchni zabarwione, w Granadzie tak samo jak w Bolonii). Dlatego podajemy ją jako informację przy nieruchomości. ES (IGN, NCSE-02): urzędowe obliczeniowe przyspieszenie gruntu w g, czyli wartość, z jaką trzeba tam budować. Różnica jest znaczna: Granada 0,23 g, Sewilla 0,07 g. IT (Regione Emilia-Romagna): urzędowa strefa sejsmiczna od 1 do 4, gdzie 1 oznacza najwyższe, a 4 najniższe zagrożenie. We Włoszech decyduje ona o przepisach budowlanych i również tu różnica jest realna: Bolonia leży w strefie 3, Rimini w strefie 2. Sama klasyfikacja jest uregulowana krajowo (OPCM 3519/2006), ale krajowej usługi mapowej nie ma: jest publikowana regionalnie, a dotąd dysponujemy Emilia-Romagna. Sycylia miałaby usługę, ale działa ona tylko po nieszyfrowanym HTTP i jest wyraźnie udostępniona wyłącznie do użytku niekomercyjnego

IT (Agenzia delle Entrate, INSPIRE): działka i wpisane do katastru budynki, całe Włochy poza autonomicznymi prowincjami Trydent i Bolzano. Tam od tego zależy każdy zakup, bo budynek bez wpisu katastralnego staje się przy sprzedaży problemem. FR (IGN Géoplateforme, Parcellaire Express): działki w całym kraju, na każdym poziomie powiększenia. NL (Kadaster przez PDOK): działki, widoczne po przybliżeniu na budynek. We Włoszech i w Holandii usługi rysują dopiero od przybliżenia na budynek, mówi o tym także nazwa warstwy. AT (BEV, Bundesamt für Eich- und Vermessungswesen, INSPIRE): granica działki w całym kraju, razem z Grundbuch podstawa każdej kwestii własnościowej. PL (GUGiK, Krajowa Integracja Ewidencji Gruntów): działki w całym kraju. CH (Amtliche Vermessung przez geo.admin.ch): granica działki z numerem, EGRID i powierzchnią, ujednolicona we wszystkich kantonach. BE (FÖD Finanzen / AAPD, INSPIRE): działki z odnośnikiem katastralnym, krajowo dla Flandrii, Walonii i Brukseli. DE (ALKIS krajowych służb geodezyjnych, dane otwarte): od przejścia na dane otwarte kraje związkowe udostępniają swoją ewidencję gruntów. Mamy 9 krajów związkowych: Schleswig-Holstein, Mecklenburg-Vorpommern, Hamburg, Berlin, Bremen, Niedersachsen, Sachsen, Nordrhein-Westfalen i Brandenburg. Najcenniejsza jest przy tym nie linia na mapie, lecz dołączona informacja: urzędowa powierzchnia działki w metrach kwadratowych oraz Gemarkung i Flur. Tego nie ma w żadnym ogłoszeniu. Przy Schleswig-Holstein pokazujemy tylko tę informację i żadnej mapy, bo usługa rysuje całą mapę ewidencyjną i przykryłaby zdjęcie lotnicze. Dla Bayern, Hessen, Rheinland-Pfalz, Thüringen, Saarland, Baden-Württemberg i Sachsen-Anhalt ewidencji jeszcze brakuje: częściowo usługi rysują całą mapę zamiast samych granic, częściowo są zamknięte. Brak ewidencji nigdy nie oznacza więc, że nie ma granic, a jedynie że nie mamy tam użytecznej usługi. Hiszpanii brakuje również świadomie: tamtejsza usługa katastralna zwraca same puste kafelki

AT Wien (Stadt Wien): strefa ochronna prawa budowlanego, w której chroniony jest wygląd zewnętrzny. AT Niederösterreich (Land NÖ, INSPIRE): obszary chronione ze względów kulturowych (wyraźnie kultura, nie przyroda). FR (IGN / Ministère de la Culture): wpisane Monuments historiques i chronione obszary zabudowy. We Francji waży to szczególnie mocno, bo w otoczeniu wpisanego zabytku każda widoczna zmiana w zabudowie wymaga zgody Architecte des Bâtiments de France. CH (BABS i BAK, geo.admin.ch): federalny inwentarz dóbr kultury (KGS) z obiektami o znaczeniu krajowym i regionalnym oraz kulturowe obiekty światowego dziedzictwa UNESCO; wiążące wymogi ustalają kantony, inwentarz pokazuje, że obiekt w ogóle jest ujęty jako dobro kultury. NL (Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed przez PDOK): rijksmonumenten, chronione układy miejskie i wiejskie oraz holenderskie światowe dziedzictwo kultury. BE Flandria (Agentschap Onroerend Erfgoed): chronione zabytki oraz chronione układy miejskie i wiejskie; to drugie waży często więcej, bo chroniona jest tam cała ulica i już elewacja czy okna wymagają pozwolenia. PL (Narodowy Instytut Dziedzictwa): rejestr zabytków nieruchomych; rysuje się dopiero po przybliżeniu na budynek, mówi o tym także nazwa warstwy. PT (Direção-Geral do Património Cultural): zabytki sklasyfikowane i dwie strefy ochronne wokół nich (Zona Geral de Protecção i Zona Especial de Protecção); to właśnie one są prawnie rozstrzygające, bo tam zmiany w zabudowie wymagają pozwolenia. IT (Regione Emilia-Romagna): chronione zabytki architektury, ale szczerze mówiąc tylko dla tego jednego regionu. We Włoszech ochrona zabytków jest uregulowana regionalnie, krajowej usługi mapowej nie ma; poza Emilia-Romagna brak warstwy nie oznacza więc, że nie ma ochrony, lecz tylko że nie ma dostępnej usługi. ES (IDE Andalucía, Junta de Andalucía): chronione dobra kultury i strefy ochronne wokół nich; te ostatnie są prawnie często rozstrzygające, bo tam także dom bez własnego statusu zabytku wymaga pozwolenia. Obowiązuje tu ta sama szczerość co we Włoszech: w Hiszpanii ochrona zabytków jest sprawą wspólnot autonomicznych, krajowej usługi mapowej nie ma, a poza Andaluzją brak warstwy nie oznacza, że nie ma ochrony, lecz tylko że nie ma dostępnej usługi. Trzech źródeł brakuje świadomie: warstwa obszarów chronionych Kärnten zawiera ochronę przyrody zamiast zabytków kultury, szwajcarski ISOS rysuje się tylko przy dużym oddaleniu i przy budynku byłby pusty, a usługa Extremadury działa tylko po nieszyfrowanym HTTP, co przeglądarka blokuje na szyfrowanej stronie

Jako mapa radon jest grubym dywanem barw, jako liczba przy nieruchomości jasną informacją. Dlatego podajemy liczbę, a nie powierzchnię. FR (Géorisques / IRSN): urzędowy potencjał radonowy gminy w trzech klasach, gdzie 1 oznacza niski, a 3 wysoki. Różnica jest geologiczna i realna: Clermont-Ferrand leży na skale wulkanicznej Masywu Centralnego i ma klasę 3, Paryż w basenie osadowym i ma klasę 1. CH (BAG): urzędowe prawdopodobieństwo w procentach, że wartość odniesienia zostanie w budynku przekroczona, dla Berna na przykład 7 procent. AT (AGES, Radon Kompetenzzentrum): urzędowe zaliczenie każdej gminy do Radonvorsorgegebiet albo Radonschutzgebiet, od czego zależą wymogi przy budowie nowej i przy dużym remoncie; Wien na przykład nie jest żadnym z nich. Ponieważ radon pochodzi z geologii i na kilkudziesięciu metrach prawie się nie zmienia, podajemy go także wtedy, gdy adres znany jest tylko z grubsza. W takim przypadku nie otrzymają Państwo ani przeznaczenia terenu, ani numeru działki, bo tam sąsiednia działka byłaby już inną odpowiedzią

Fachowo ta wartość nazywa się Lden i pochodzi z unijnej dyrektywy o hałasie w środowisku. AT (Umweltbundesamt, laerminfo.at): droga, autostrada, kolej, lotnictwo i przemysł osobno. NL (RIVM): poziom hałasu wszystkich źródeł razem, i to jako liczba w decybelach przy nieruchomości. Sprawdzenie w Amsterdamie: na Dam 66 dB, w Vondelparku 50 dB. Park jest mierzalnie cichszy i właśnie po tym poznaje się, że liczba jest prawdziwa. Inaczej niż radon, hałas podawany jest WYŁĄCZNIE przy dokładnym adresie: przy ulicy zmienia się na kilku metrach, a wartość z jezdni zamiast od domu byłaby myląca. CH (BAFU): hałas drogowy w dzień w decybelach, również jako liczba przy nieruchomości. Także tutaj sprawdziliśmy to, zanim uwierzyliśmy: strefa piesza w Bernie 31,9 dB, główna ulica w Bernie 49,2 dB, Rosengartenstrasse w Zurychu 64,6 dB, Bahnhofstrasse w Zurychu 66,4 dB. Przebieg jest dokładnie taki, jakiego można oczekiwać. W Szwajcarii do hałasu drogowego z BAFU dochodzi hałas kolejowy oraz hałas lotniczy z BAZL. DE Nordrhein-Westfalen (LANUV) i Brandenburg (LfU) oraz BE Walonia (SPW, hałas drogowy, kolejowy i lotniczy): mapy hałasu odpowiednich obszarów

Wien (Stadt Wien) i Szwajcaria (BFE)

FR (Géorisques): strefy ryzyka technologicznego (PPRT) wokół niebezpiecznych zakładów przemysłowych, takich jak chemia i rafinerie. CH (ASTRA/geo.admin.ch): strefy konsultacji na wypadek poważnej awarii wzdłuż dróg krajowych. NL (RIVM, Register Externe Veiligheid): kontury ryzyka 10⁻⁶ wokół niebezpiecznych instalacji, stacji LPG i zakładów Seveso

BE Walonia (SPW): rejestr zanieczyszczeń gruntu (BDES), czyli działki ze stwierdzonym lub podejrzewanym zanieczyszczeniem, przede wszystkim na dawnych terenach przemysłowych. CH (BAV/BAZL/VBS/geo.admin.ch): obciążone tereny federacji przy kolei, lotnictwie i wojsku